تبليغاتX

کمون

کمون

ترس از گام برداشتن بسوى سوسياليسم رقّت‌انگيزترين و بزرگترين خيانت به امر پرولتارياست - لنين

آغاز باز گشایی مدارس و دانشگاهها و طرح امنیتی کردن
 فضای دانشگاه از سوی رژیم

 

برگرفته از جهان امروز نشریه حزب کمونیست ایران شماره ۲۱۲                      سیروان پرتونوری

امسال با بازگشايی مدارس و دانشگاهها ميليونها دانش آموز و دانشجو  نيز مثل هر سال با علاقه و شور و شوق جديد و با اميد به زندگی بهتر و به اميد رهايی از ظلم و ستم  و از بین بردن  خرافه اسلامی از جامعه و از محيطهای آموزشی، روانه کلاسهای درس ميشوند. با اينحال هنوز خيلی ها از نسل جوان پشت درهای مدرسه و دانشگاه مانده اند، هنوز برای خيلی ها مدرسه و کلاس مناسب و حتی مدرسه و کلاسی موجود نيست که پای به آن بگذارند. به جای تحصيل رايگان در تمام سطوح و کمک هزينه به کودکان و نوجوانان زير ۱۸ سال توسط دولت، هزينه اکثريت آنان به درآمد ناچيز پدران و مادران شان تحميل ميشود.  هنوز هزاران کودک و نوجوان يا در کوچه ها و حلبی آبادها رها شده اند و يا همراه پدران و مادران خود در مراکز کار و خیابانهای شهرها با فقر و فلاکتی که رژیم  اسلامی سرمايه به جامعه و به زندگی آنان تحميل کرده است، دست و پنجه نرم ميکنند. و بيکاری،فحشا ،اعتیادو فساد  نيز بخش وسيعی از نسل جوان جامعه ما را  تهديد ميکند.

رژیم  اسلامی در کنار بی حقوقی مطلق سياسی و اقتصادی و اجتماعی  که به مردم و جامعه ايران تحميل کرده است، از همان روز اول سرکار آمدن خود با اين نسل درافتاده است تا اين نسل را به سکوت و تمکين وادارد.  از يورش نظامی و به خون کشيدن دانشجويان گرفته تا کشيدن حجاب خفقان و جهل و خرافه اسلامی بر مدارس تا حضور و دخالت هر روزه مزدوران و ماموران اطلاعاتی رژیم  اسلامی در محطيهای آموزشی. با اينحال اين نسل به جمهوری اسلامی تمکين نکرده است و تمکين نخواهد کرد. اين نسل را جمهوری اسلامی نميتواند به شکست بکشاند. اين نسل به انترنت دسترسی دارد، زندگی جوان و امسال خود را  در جامعه مدرن را می بيند، دسترسی آنان را به امکانات مدرن و پيشرفته می بيند، با آنان ارتباط برقرار کرده  و ميکند، خود را و زندگی و آينده خود را با زندگی جوان دیگر کشورها مقايسه ميکند و به کمتر از زندگی مرفه و آزاد و مدرن رضايت نميدهد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه سی ام شهریور 1387ساعت 12  توسط کمون  | 

اطلاعیه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

بمناسبت آغاز سال تحصیلی  1388-1387

 

اکنون در شرایطی در آستانه اول ماه مهر و آغاز سال تحصیلی جدید قرار گرفته ایم که نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی بیش از هر زمان دیگری عوارض و عواقب ویرانگر بحران و تنگناهای اقتصادی و سیاسی خود، و  پیامدهای سنگین انزوای بین المللی و محاصره اقتصادی در نتیجه تداوم بحران بر سر برنامه های هسته ای را به دوش مردم ایران و بیش از همه به دوش کارگران و اقشار تهیدست جامعه انداخته است.

امروز این واقعیت بر هیچ کس بویژه بر شما دانش آموزان و دانشجویان که اکثرا از خانواده های کارگری و یا اقشار کم در آمد جامعه هستید پوشیده نیست که پدران و مادران شما برای تامین نیازهای ابتدائی و روزمره زندگی در مقابل این غول عظیم تورم و گرانی با چه مشکلات و مشقاتی روبرو هستند، بطوری که بخش وسیعی از این خانواده ها به زندگی کردن زیر خط فقر رانده شده اند و بسیار ی از آنها به دلیل فقر مالی قادر به فرستادن فرزندانشان به مدرسه نیستند. معلمان ایران عوارض این شرایط فلاکتبار اقتصادی را با گوشت و پوست خود احساس کرده اند و برای همین در سالهای اخیر خود بخشی از مبارزه علیه این او ضاع بوده اند.

رژیم جمهوری اسلامی این محرومیت ها و اوضاع فلاکتبار اقتصادی را با تشدید سرکوب مبارزات کارگران، سرکوب زنان و تشدید شرایط اختناق و بگیر و ببند دانشجویان مبارز در دانشگاهها، مسدود کردن بیشتر فضای مدارس و دستگیری جوانان، تحت عنوان اراذل و اوباش  توام ساخته است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم شهریور 1387ساعت 11  توسط کمون  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم شهریور 1387ساعت 16  توسط کمون  | 

اعتراض مشترک سه کارخانه کردستان گامی به پیش برای جنبش کارگری ایران 

                                                      سیروان پرتونوری

                                                                       

در چند سال  اخیر مبارزه طبقه کارگر ایران برای رسیدن به خواست و مطالبات برحق خود ابعاد تازه تری در مسیر مبارزات کارگری بر علیه نظم سرمایه به خود گرفته است.

در شرایط و موقعیتی که تورم خارج از کنترل و بیکاری میلیونی در درون جامعه شمار زیادتری از کارگران ایران را به زیر خط فقر می راند و طبقه کارگر ایران در یکی از دشوار ترین و سخترین دوران اقتصادی و زندگی خود در سه دهه گذشته به سر میبرد و میزان دستمزد واقعی طبقه کارگر به شدت به سطح پایینی آمده است ،پرداخت دستمزد های معوقه و استمرار کار به خواست و مطالبه محوری بخش وسیعی از طبقه کارگر ایران و خانواده هایشان تبدیل گشته است.

نمونه بارز تجمع اعتراضی طبقه کارگر ایران برای دست یافتن به حق و حقوق بر حق خود اعتراض سه کارخانه  " نساجی کردستان،" "فرش غرب بافت"و  "پرریس" سنندج بود که از هفته گذشته آغاز تا اینکه روز پنچ شنبه 21 شهریور ماه در یک اقدام مشترک تظاهراتی را از مسیر پل مردوخ به سمت استانداری کردستان برپا داشته و در آنجا دست به تجمع اعتراض آمیز زدند.

اما اعتراض کارگران این سه کارخانه از دیگر اعترضاتشان در گذشته برای دست یا فتن به خواست و مطالبات خود بعد تازه تری به خود گرفته است که در چند سال اخیر در طول مبارزات طبقه کارگر ایران بر عیله نظم سرمایه کم نمونه بوده است .

مبارزه و تظاهرات مشترک کارگران این سه کارخانه برای دست یابی به حق و حقوق خود هم جنبه اعتراضی و از همه مهمتر جنبه سیاسی تر ی به خود گرفته است، اقدام مشترک کارگران این سه کارخانه در سنندج نشان از اگاهی طبقاتی و سیاسی طبقه کارگر ایران را نسبت به گذشته فراخوان میدهد .مبارزه متحدانه کارگران این سه کارخانه بر علیه نظم کنونی سرمایه درس و تجربه ای واقعی و مهمی را به روی مبارزات طبقه کارگر در ایران گشوده است، مبارزات هماهنگ کارگران این سه کارخانه یکی از حیاتی ترین وجهه مبارزاتی طبقه کارگر ایران بر علیه نظم سرمایه به شمار میرود که دیگر هم طبقه ای های این جنبش باید از کارگران کردستان درس گرفته و آن را درسی عملی در مبارزات آتی خود به کار گیرند. طبقه کارگر ایران فقط از راه اتحاد و همبستگی طبقاتی و مبارزاتی است که میتواند به خواست و مطالبات بر حق خود دست یابد رمز پیروزی کارگران ایران اتحاد و همبستگی طبقاتی شان بر علیه نظم سر مایه است .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم شهریور 1387ساعت 1  توسط کمون  | 

                                 حزب کمونیست – پیشاهنگ طبقه کارگر                                      


فرهاد. ر
کارل مارکس و فردریش انگلس – از کتاب - مانیفست حزب کمونیست                   

کوتاه شده… وجه تمایز کمونیست ها با دیگر احزاب پرولتری تنها در آن است که از یک سو در مبارزات پرولترهای ملت های گوناگون منافع مشترک مجموعه پرولتاریا را که به ملیت بستگی ندارد برجسته می کنند و برای آن ارزش قائلند و از سوی دیگر در مراحل گوناگون گسترش مبارزه میان پرولتاریا و بورژوازی همیشه بیانگر منافع جنبش در مجموع آن هستند.

بنابراین کمونیست ها در عرصه عمل قاطع ترین بخش احزاب کارگری تمام کشورها هستند که احزاب کارگری دیگر را به پیشروی بر می انگیزند و در عرصه تئوریک برتری آنان بر بقیه توده پرولتاریا در آن است که شرایط و چگونگی سیر جنبش پرولتری و پی آمدهای کلی آن را به روشنی درک می کنند.

هدف فوری کمونیست ها همان است که دیگر احزاب پرولتری در پی آنند یعنی تشکل پرولتاریا به صورت یک طبقه ، برانداختن تسلط بورژوازی و تصرف قدرت سیاسی توسط پرولتاریا.

کوتاه شده… اما مالکیت خصوصی امروزین بورژوایی آخرین و کامل ترین مظهر آنچنان شیوه تولید و تملک است که بر تضادهای طبقاتی و استثمار انسانها به دست انسانهای دیگر استوار است. بدین مفهوم کمونیست ها می توانند تئوری خود را در یک عبارت خلاصه کنند : برانداختن مالکیت خصوصی …

کمونیستها در راه هدفها و منافع فوری طبقه کارگر مبارزه می کنند ولی هم زمان با آن در جنبش امروزی از فردای جنبش نیز دفاع می کنند …کمونیستها همه جا از هر جنبش انقلابی که ضد نظام اجتماعی و سیاسی موجود باشد پشتیبانی می کنند. کمونیست ها در تمام این جنبش ها مسئله مالکیت را صرف نظر از اینکه شکل کمتر یا بیشتر تکامل یافته به خود گرفته باشد به عنوان مسئله بنیادی جنبش در جای اول قرار می دهند.
سرانجام کمونیستها همه جا برای برقراری اتحاد و توافق در میان احزاب دمکرات همه کشورها تلاش می کنند.
کمونیست ها پنهان نگاه داشتن نظریات و نیات خویش را ننگ می دانند و آشکارا اعلام می دارند که تحقق اهدافشان تنها از طریق سرنگونی قهرآمیز تمام نظام اجتماعی موجود میسر خواهد بود. بگذار طبقات حاکم در پیشگاه انقلاب کمونیستی بر خود بلرزند. پرولترها در این انقلاب چیزی جز زنجیرهای خود را از دست نخواهند داد ولی جهانی را به دست می آورند. پرولترهای همه کشورها متحد شوید!

دسامبر ۱۸۴۷ – ژانویه ۱۸۴۸

کارل مارکس – از - بیانیه مؤسسان جمعیت بین المللی کارگران *


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387ساعت 1  توسط کمون  | 

نگاه اپوزسیون و حقایق کنگره 13 کومه له

حسن  رحمان پناه

 

 

کنگره 13 کومه له در اوائل مرداد ماه امسال با حضور نمایندگان تشکیلات علنی کومه له، نمایندگان تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست ایران و نيز رفقایی از تشکیلات محل کار و زیست در داخل کشور (تشکیلات مخفی) برگزار گردید. این کنگره كه در کردستان و در خارج کشور و همزمان در دو سالن جداگانه که از طریق شبکه اینترنت به هم وصل شده بودند و با حضور بیش از 200 تن از اعضای حزب برگزار گردید طی 5 روز کار فشرده با موفقیت به پایان رسید. اطلاعیه پایانی این کنگره که توسط کمیته مرکزی منتخب آن منتشر شد و در برگیرنده فشرده ای از مسائل و مباحثات سیاسی و تشکیلاتی مطرح شده در کنگره می باشد از کانالهای اطلاع رسانی عمومی حزب کمونیست ایران و کومه له به اطلاع  عموم رسیده است. چند هفته بعد از پایان کنگره و پخش فیلم جلسه اختتامیه و نیز متن اطلاعیه پایانی کنگره از تلویزیون کومه له، جمعی از رفقای اپوزسیون درون تشکیلاتی که اسم "فراکسیون فعالیت بنام کومه له" را برخود نهاده اند، طی اطلاعیه ای تحت عنوان "نگاه ما به کنگره 13" تبیین و نگاه خود به کنگره را منتشر نموده اند.

از نظر من به بعنوان یکی از اعضای هیئت رئیسه کنگره 13 كومه له "نگاه" این رفقا به این کنگره واقعی و منصفانه نیست و حاکی از نگرش معیین آنها به کل فعالیت سیاسی و تشکیلاتی کومه له و حزب کمونیست ایران است و با توجه به اینکه بخشی از مسائل مطرح شده در کنگره، توسط این رفقا متاسفانه  بصورت وارونه بیان شده و تاثیرات آشفتگی نظری و فکری آنها آشکارا در "نگاه" آنان به کنگره در اطلاعیه شان به وضوح مشاهده میشود لذا خود را موظف به جواب دادن به اطلاعیه مذکور دانستم.

رفقای اپوزسیون در ابتدای اطلاعیه شان نوشته اند "مقدمتا گفته باشیم که این کنگره همانند کنگره های پیشین بر طبق روالی آماده وتدارک دیده شده که همواره مورد نظر و انتظار رهبری بوده، کنگره ای روتین با گزارشی که تنها در ابتدای شروع کنگره در اختیار نمایندگان و شرکت کنندگان قرار گرفت بود." این رفقا این چند سطر را بعنوان "نقطه ضعف" رهبری بیان داشته اند که "کنگره طبق روالی آماده و تدارک دیده شده شروع به کار کرده است". کسی که این چند سطر را مطالعه نماید تصور می کند که این رفقا تا بحال نه در هیچ کنگره حزبی شرکت داشته و نه اطلاعی از کنگره و نشست های دیگر احزاب چپ و راست و غیره دارند. تدارک سیاسی و تشکیلاتی کنگره، برگزاری انتخابات، تهیه و معرفی گزارش چه کتبی و چه شفاهی کار و وظیفه روتین کمیته مرکزی و رهبری هر تشکیلات است و اگر غیر آن باشد (نه رعایت آن که از قرار معلوم رفقای ما انتظار آنرا داشتند) غیر منتظره و غیر معقول است. مضافا اینکه جمعی از این رفقا سالهای متمادی در دورانهای متفاوت در رهبری حزب و کومه له قرار داشته و از مبنا و روش کار شناخته شده حزبی اطلاع دارند که تدارک و پیشبرد کنگره 13 کومه له هیچ مغایرتی با دیگر کنگره های قبلی نداشته است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم شهریور 1387ساعت 22  توسط کمون  | 

شكست سناريوي قوم پرستي درون حزب كمونيست ايران

نگاهي به اختلافات درون حزب كمونيست ايران و كومله

 

حسن معارفی پور   

حزب كمونيست ايران با سابقه ي تاريخي بيش از دو دهه فراز و نشيب هاي زيادي را پشت سر گذاشته است .دو انشعاب كمونيسم كارگري و زحمتكشان در سال هاي گذشته از نمونه هاي بارز اين فراز و نشيبها مي باشد اما اين بار نوبت به ناسيوناليسم كرد در فراكسيون تحت عنوان ضرورت فعاليت به نام كومله (كه ادامه دهنده راه سازمان زحمتكشان است )نمايان مي شود ،اما آنچه رفقاي فراكسيون در مدت يكي دو ماه پيش و قبلاًدر كنگره هاي پيشين و كنگره ي 13 كومله و حتي بعد از آن بيان كرده اند واقعياتي را نشان مي دهد كه اختلافات درون حزب كمونيست ايران را بيش از پيش روشن كرده است و باعث برجسته تر شدن اين اختلافات شده و اختلافات استراتژيكي و تاكتيكي كومله و حزب كمونيست ايران با مدافعان (ضرورت فعاليت به نام كومله )را بيش از هر زماني خود را نشان داده است در اينجا لازم نمي دانم به تاريخچه ي اختلافات دروني حزب كمونيست ايران اشاره كنم براي اطلاع بيشتر خواننده را به خواندن مطلب (پشت سخنان متناقض يك نگرش چه مي گذرد به قلم نگارنده )دعوت مي نمايم .آنچه واقعي است اين است كه مدافعان اين نگرش انسان هاي اپورتونيست و آنتي كمونيستي هستند كه از دوره ي بر جسته شدن اين اختلافات در چند سال گذشته، عوام فريبي و عدم صداقت در بيان حقايق و انديشه هايشان فوران مي كند .افرادي كه با تغيير در پايگاه اجتماعي يا به هر طريق ديگر از ريل راديكاليسم و كمونيسم خارج شده اند يا  از همان ابتدا (منظور تاسيس حزب كمونيست ايران است )با كمونيسم و انقلابيگري بيگانه بوده اند ،امروز با اين توهم  كه اوضاع را براي اعلام فراكسيون و فعاليت ناسيوناليسم درون حزب كمونيست مناسب ارزيابي مي كردند ،خود را به عنوان يك اقليت به حزب كمونيست ايران و جامعه معرفي كرده اند .با نگاهي گذار به مباحث درون كنگره، كه تاكنون بيشتر اين مباحث از تلويزيون كومله و حزب كمونيست ايرانkomala tv) (پخش شده و همچنين با  شفاف تر شدن مواضع مدافعان اين نگرش فكري در بيان انديشه ها و سخنانشان و به دنبال آن برخورد ريشه اي كنگره به قضيه در جواب هاي راديكال پي در پي مدافعان حزب كمونيست ايران و فعاليت سراسري چه تشكيلات علني و چه  تشكيلات مخفي( داخل  كشور )به آنان و عدم پيشوازي از بحثهاي اين آقايان جز عده ي معدود و انگشت شمار از پيشمرگان،نشان از بي پايگاهي آنان چه در تشكيلات كومله و حزب كمونيست و چه در داخل كشور مي باشد .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم شهریور 1387ساعت 21  توسط کمون  | 

زندگي چيست؟

 

چرا اين سوال مهم است؟ موجودات انساني در سراسر جهان ارزشي ويژه به زندگي مي دهند. در تمام فرهنگها ما زندگي را جشن گرفته و در عزاي مرگ مي نشينيم. اين افترا كه در بعضي فرهنگها يا بعضي بخش هاي دنيا، زندگي ارزان است، حقيقت ندارد. همه جا ما به آنچه زنده است بيشتر از اشياء فاقد زندگي ارزش مي نهيم ـ يا حداقل اغلب آدمها ادعا دارند كه چنين مي كنند. ما آگاه هستيم كه زنده ايم، و اغلب مي خواهيم تا هر اندازه كه بشود زنده بمانيم ـ گر چه بسياري از ما تحت شرايط خاصي حاضريم زندگي خودمان را بخاطر ديگران فدا كنيم. ما به اطرافمان نگاه مي كنيم و فكر مي كنيم چه چيزي ما را از ديگر چيزهاي اطرافمان متمايز مي كند، يا چه وجه اشتراكي با آنان داريم. ما در اين مورد كه زندگي از كجا آمده و آيا زندگي بعد از مرگ وجود دارد بحث مي كنيم، در شگفت هستيم آيا زندگي در ديگر بخشهاي جهان وجود دارد و آيا به موجوديت بر روي اين سياره ادامه خواهد داد. اغلب آدمها موافقند كه همه زندگيهاي روي زمين داراي ارزش اجتماعي برابر نيستند. اغلب ما براي زندگي انسان ارزشي بيش از زندگي گياهان يا ديگر حيوانات قائليم و در همان حال آدمها بطور روز افزوني براين حقيقت آگاه مي گردند كه بقاء و كيفيت موجودات انساني از نزديك با زندگي ديگر اشكال زندگي در اين سياره گره خورده است. انسانها همه روزه موجودات زنده را مي كشند. اينكه كه آيا كشتن گياهان يا حيوانات گوناگون درست است يا غلط مسئله اي است مربوط به ارجحيت هاي اجتماعي انسان. و بر سر چنان موضوعاتي بين مردم برخوردهاي طبقاتي وجود دارد ـ و خواهد داشت. اين برخوردها بوسيله ماهيت مناسبات بورژوائي حاكم بر جهان شكل گرفته؛ مناسبات بورژوائي منافع بشريت را بطور كلي قرباني منافع اقليتي مي كند. مثلا دنيايي فرق است بين كشتن گياهان و حيوانات براي سير كردن شكم از يك سو و از سوي ديگر نابود كردن موجودات زنده در اقيانوسها يا جنگلهاي باراني توسط كمپانيهاي نفت و چوب بري بخاطر بدست آوردن منافع سهل الوصول و غني.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم شهریور 1387ساعت 0  توسط کمون  | 

کومه له و مقاومت قهرمانانه مردم کردستان
 در برابر یورش سراسری رژیم اسلامی در 28 مرداد 1358

                  

 سیروان پرتونوری   

برگرفته از نشریه جهان امروز نشریه سیاسی، خبری حزب کمونیست ایران  شماره ۲۱۱                                                                                      

كومه‌له، به عنوان یك جریان چپ و سوسیالیست كه از سال‌هاى 1348 فعالیت سیاسى خود را به دلیل اختناق و سرکوب رژیم پهلوی به طور مخفیانه آغاز كرده بود، در انقلاب مردمی سال 57 با شركت فعال خود سریعا به یك جریان اجتماعى و محبوب در میان مردم كردستان تبدیل گردید. با براندازی رژیم پهلوی، این سازمان سوسیالیستى در کردستان فرصتی گرانبها و با ارزش به دست آورد و در این فرصت تاریخی و انقلابی، به سرعت جنبش سیاسی و توده ای و مردمی گسترده ای را در سراسر کردستان پدید آورد. تشکل های مردمی، جمعیت ها، اتحادیه های دهقانی، تشکل های کارگری، زنان، حرکت های سیاسی اعتراضی مردمی، همانند کوچ مردم شهر مریوان، راهپیمایی طولانی سنندج ــ مریوان و بانه و سقز به طرف مریوان، چهره واقعا نوینی به کردستان و جنبش آن داد. این جنبش نوین تماما به نام کومه له و در پیشاپیش آن فواد مصطفی سلطانی در تاریخ مبارزات این ملت ثبت شده است. ارزش های سیاسی، برابری طلبانه، دفاع از حقوق زنان، از مردم زحمتکش، آزادی های سیاسی بی قید و شرط، شکستن انحصار سیاسی در دست ناسیونالیسم  سنتی در کردستان و  نقش بر آب کردن توافقات پنهانى و سیاست‌هاى راست جریانات ناسیونالیست و ارتجاعى كرد با رژیم، علنیت در مبارزه و کشاندن سیاست های چپ و رادیکال به میان توده ها،  از مشخصات دوره ای در کردستان است که کومه له به عنوان یک جریان سوسیالیستی و پیشرو در بطن تحولات عمیق جامعه کردستان حضور فعالانه ای داشت و به این اعتبار می توان گفت که جنبش کردستان در ابعادی اجتماعی از جنبش های سنتی قبل از خود جدا گشت و افقی نوینی به روی مبارزاتش گشوده شد.

رژیم تازه بقدرت رسیده اسلامی با مسلح کردن مرتجعین محلی و فئودال ها و با در اختیار قرار دادن پول و امکانات زیادی به آنها و دایر کردن مکتب های قرآن در اکثر شهرهای کردستان می خواست جا پای خود را در کردستان باز کند، اما در کردستان بخاطر قدرت چپ این دارودسته های ارتجاعی نتوانستند جمهوری اسلامی را به مردم بقبولانند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم شهریور 1387ساعت 22  توسط کمون  | 

گرامی یاد یازده شهریور سالروز تشکیل حزب کمونیست ایران

 

 

یازدهم شهریور سالروز تشکیل حزب کمونیست ایران است. 25 سال پیش در چنین روزی، حزب کمونیست ایران، در یک کنگرۀ موُسس بنیان گذاری شد و رسما موجودیت خود را اعلام نمود.جریانات تشکیل دهنده  حزب، از اعضاء و فعالین کومه له، سازمان اتحاد مبارزان کمونیست، بخشی از سازمان پیکار در راه آزادی طبقۀ کارگر، بخشی از چریکهای فدایی خلق ایران وبرخی دیگر از جریانات خط 3 بودند . پیوستن به حزب کمونیست ایران با استقبال عمومی در صفوف کومه له روبرو شد و از آن موقع تاکنون مبارزین کومه له د رکردستان، با سربلندی وامید پرچم این حزب را همراه با دیگر همرزمانشان برافراشته نگاه داشته اند.

با اعلام تاسیس حزب کمونیست ایران، جریانی که از چند سال پیش از آن، در جنبش کمونیستی ایران برآرمان رهایی بخش طبقۀ کارگر، بر لزوم تشکل مستقل طبقۀ کارگر، بر اهداف وخواستهای این طبقه پای فشرده بود وکارگران را به مبارزۀ مستقل وانقلاب طبقاتی خود فراخوانده بود،  نه فقط آنچه راکه تا آن زمان بدست آورده بود، تثبیت کرد، بلکه مسیر پیشروهای هر چه بیشتر را هم هموار نمود. این نقطۀ آغازی بود در راهی که طبقۀ کارگر میتواند و باید پیروزمندانه بپیماید تا از طبقۀ استثمار شونده ومحروم این جامعه به طبقۀ حاکم گذر کند. و با بدست گرفتن اهرم های قدرت سیاسی، بنیان جامعۀ طبقاتی را زیرورو سازد وسرانجام به تمام مصائب موجود اجتماعی، ستم ها، نابرابری ها، تبعیض واستثمار انسان توسط انسان خاتمه دهد.

در سالروز تاسیس حزب کمونیست ایران یاد و خاطرۀ تمامی رفقای پیشرو و کمونیستی را گرامی بداریم که در میدان مبارزۀ طبقاتی علیه نظام ستم و سرکوب سرمایه داری در ایران مبارزه کردند و در راه رسیدن به اهداف وآرمانهای طبقاتیشان جان خود را فدا کردند. همچنین یاد وخاطرۀ فداکاریهای رفقا وهمرزمانی را ارج بگذاریم که در صفوف حزب کمونیست ایران چه در زندان و زیر وحشیانه ترین شکنجه ها  بر چوبه دار و یا در برابر جوخه آتش دژخیمان جمهوری اسلامی، و چه در سنگرهای رزم انقلابی در کردستان و مبارزه مسلحانه در صفوف نیروی پیشمرگ کومه له  در نبرد و پیکار رودر رو با دشمن ،  برای هموار کردن راه مبارزۀ طبقۀ کارگر و تحقق اهداف این طبقۀ اجتماعی جانبازی کردند و جان وزندگی و هستی شان را در این راه فدا نمودند. جا دارد در این روز در برابر عزم و ارداۀ پولادین مبارزان کمونیستی که با تلاش و مبارزۀ مداوم وبی امانشان درکارخانه وکارگاه و در شهر و روستا در سراسر ایران و در میدانهای مبارزۀ عادلانه وانقلابی در کردستان پرچم سرخ سوسیالیسم را با سربلندی وافتخار به اهتزاز در آورده اند، مراتب احترام و ارادت عمیق خود را بجا آوریم.

*************


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم شهریور 1387ساعت 17  توسط کمون  | 

گرامی باد یاد و خاطره چهره شناخته شده جنبش کمونیستی ایران و کردستان رفیق "فواد مصطفی سلطانی"

 

 

روزیکه خورشید تابناک حزب کمونیست ایران طلوع میکند

روز رستاخیز سرخ زحمتکشان را نوید میدهد

و آن روز،روز آب شدن برف های ستم است                                                                    

رفقا خورشید را بجنبانیم .

در روز 9 شهریور بیست ونه سال پیش قلب یکی از رهبران عملی جنبش چپ و کمونیستی ایران و کردستان رفیق فواد مصطفی سلطانی از تپش افتاد و جان شیرنش را در راه آرمانهای کمونیستی و رهایی انسان و بر قراری جامعه ای آزاد و برابر از دست داد .بیست و نه سال از جانباختن رفیق رهبر و بنیانگذار، فواد مصطفی سلطانی می­گذرد، اما هنوز هم ابتکار و روش و پراتیک رفیق فواد در برخورد به جنبشهای توده­ای قابل درس آموزی است. هنوز هم دوست و دشمن با احترام از وی یاد می­کنند و بی تردید رفیق فواد الگوی صداقت،چهره یک کمونیست واقعی، رزمندگی و رهبری است. فواد  مصطفی سلطانی جزو آن دسته از رهبران جنبش انقلابی کردستان است که تاثیر افکار و پراتیکش تنها منحصر به یک دوره­ معین نیست، بلکه بر نسلها و بر صف بندی سیاسی و اجتماعی یک جامعه تاثیر نهاد و در آینده نیز موثر خواهد بود. او از مبارزات جنبش انقلابی کردستان و از مبارزات ستمدیدگان برای کسب حق و حقوقشان جدایی ناپذیر است. او نه تنها یک فعال مبارز و کمونیست، بلکه جزو آن دسته از انسان هایی بود که تحسین و تمجید احمد شاملو، شاعر پر آوازه و انسان دوست را به خود جلب نمود.

در هر مقطع و شرایطی با مبارزات توده­ها بودن، تلاش در ارتقای مبارزات جنبش انقلابی کردستان و گسترده کردن آن، واقع بینی در سنجش توان و انرژی جنبش انقلابی در هر مقطع معینی، اتخاذ اهداف و تاکتیک های مبارزاتی در هر مرحله­ای، ایجاد رشته­ پیوند در میان جنبشها و جوششهای پراکنده، از مهارتها و کاردانیهای رفیق فواد بود. از اعتصاب زندانیان سیاسی در زندان سنندج و کوچ مریوان تا روش صحیح رو در رویی با ارتجاع محلی و از مذاکره با رژیم تا سازماندهی جنبش مقاومت در کردستان، همه و همه تاکتیکهای معینی بودند در خدمت آمادگی مبارزاتی هر چه بیشتر مردم و برای ایجاد اتحاد مستحکم تر در میان وسیع ترین اقشار و طبقات جامعه کردستان و بالاخره در خدمت و برای تعمیق و گسترش جنبش رهایی از هر نوع ستم ملی، طبقاتی و اجتماعی. رفیق فواد با ریز بینی خاص اهداف و شعارهای تاکتیکی را با استراتژی پیوند میداد بدون اینکه مکان و جایگاه تاکتیک و استراتژی در ذهن و کردارش مخدوش گردند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم شهریور 1387ساعت 6  توسط کمون  | 

مبارزه بر علیه تصویب لایحه ضد زن رژیم اسلامی

 

سیروان پرتونوری                                                                               

رژيم جمهوري اسلامي، از اوایل به قدرت رسيدن حاکمیتش سركوب و مبارزه علیه جنبش های پیشرواجتماعی را از جمله جنبش زنان را آغاز كرد. سلب  كليه حقوق دمكراتيك زنان از شاخص هاي اصلي اين حاکمیت زن ستيز مذهبي است. طي سی سال گذشته، سركوب دائم و مستمر زنان يكي از جبهه هاي اصلي تعرض سياسي و ايدئولوژيك رژیم اسلامي عليه مردم بوده است. درچنين شرايطي بخصوص  در سالهای اخیر همبستگی و همگامی زنان با مبارزه کارگران برای رسیدن به خواستهایشان،مبارزه برای آزادی زنانی که در اسارت رژیم اسلامی در انتظار مرگ بسر می بردند، حضور فعال در جنبش انقلابی کردستان و جنبش دانشجویی، مقاومت جانانه آنان در مقابل تحمیل حجاب و پوشش اسلامی، اعتراضات پر شور زنان علیه دیگر بی حقوقی ها، تلاش گسترده برای برپایی سازمانها و تشکل های زنان و تداوم فعالیت های اجتماعی و هنری پیشرو و انتشار و اداره ده ها نشریه و سایت و وبلاگ اینترنتی تنها جلوه هایی از مبارزه و پیشروی زنان را به نمایش میگذارد این نوع مبارزه و مقاومت ها جنبش زنان را به يكي از عرصه هاي اصلي نبرد مردم عليه اين رژيم زن ستيز و ارتجاعي بدل كرده است.بنابه این مبارزه و مقاومت بر علیه فرهنگ عقب مانده و خرافه مردسالار رژیم اسلامی است که رژیم ضد زن اسلامی را نگران کرده و برای مقابله و عقب نشاندن با این نوع مبارزات و اعتراضات پیشرو و رادیکال جنبش زنان در هر دوره ای تاکتیک های متفاوتی را برای مقابله با جنبش زنان اتخاذ میکند که نمونه عینی و واقعی این تاکتیک ها تصویب قانون جدید خانواده در کمیسیون قضایی مجلس اسلامی میباشد که به زودی هم به صحنه علنی مجلس هم ارائه داده خواهد شد.

تصویب این لایحه جدید خانواده  از سوی رژیم اسلامی یک عقب ماندگی و یک ارتجاع به تمام معنا می باشد  که فرهنگ و سیستم عقب مانده اسلامی در این قانون جدید عرض اندام و خود را نشان میدهد، رژیم اسلامی با اتخاذ همچنین تاکتیک مرتجعانه و تعرض زن ستیزانه ای در تلاش است تا یک بار دیگر سیستم و فرهنگ عقب مانده اسلامی را بر خانواده و جامعه حاکم کند و مبارزات بر حق زنان پیشرو جامعه را به عقب راند و جو و فضای جامعه را با این نوع سیاستهای ارتجاعی آلوده و به بیراهه براند که نمونه بارز آن ماده بیست و سه این قانون میباشد که هر نوع شرط و شروطی را از مقابل تعدد زوجات بر میدارد و هیچ محدودیتی را برایش قائل ندانسته است . 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم شهریور 1387ساعت 2  توسط کمون  | 

علیه اپورتونیسم و سکتاریسم حزب حکمتیست

   

  حسن معارفی پور

 حکمتیسم یا مارکسیسم

آنچه امروز پیش روی فعالین چپ  وسوسیالیست در ایران قرار دارد، این مسئله است که آیا آنچه حزب موسوم به حکمتیست و کمونیسم کارگری تبلیغ می نمایند با مارکسیسم و کمونیسم سازگار است؟ واقعیت این است که حزب حکمتیست و سایر شاخه های منشعب از کمونیسم کارگری همچون اتحاد کمونیسم کارگری و غیره چنانچه از استراتژی وعملکرد آنها پیداست و نیز با توجه به دلایلی که در این نوشتار به آن اشاره خواهد شد، عملا با روح مارکسیسم بیگانه هستند. آنچه در این مقاله ما در پی آن هستیم افشای ماهیت واقعی جریان اپورتونیستی و خطرناک حزب کمونیسم کارگری ــ حکمتیست می باشد که در چند سال گذشته با پروکاسیون و جار و جنجال هایی که بپا کرده، با هدف برجسته سازی کاذب خود به عنوان یک جریان رادیکال در ایران، از هیچ کوششی، حتی به قیمت به خطر افکندن جان فعالین سیاسی و دانشجویی و نیز نابودی جنبش های اجتماعی، فرو گذار نکرده است. برای شناخت ماهیت واقعی این جریان اپورتونیست باید به گذشته آن بویژه هنگامی که جریان کمونیسم کارگری به رهبری منصور حکمت  از حزب کمونیست ایران جدا و به دنبال آن تزهای به شدت آنتی کمونیستی و ایده آلیستی منصور حکمت در مقاله "حزب و قدرت سیاسی" و "یک دنیای بهتر" منتشر شد، مراجعه نمود. از راه به در رفتن های این آقایان چپ نما که لیدر! بزرگ خود حکمت را به عنوان انسان کامل و یک شخصیت بزرگ که همواره آنچه را بیان کرده صحیح و فارغ از اشتباه بوده و تبدیل وی به اسطوره ای که در تاریخ بشر هرگز نظیر نداشته و حتی به لحاظ تئوریک فراتر از مارکس قرار گرفته است، ناشی از تبعیت بی چون و چرای آنان از دیدگاه های حکمت در مقاله حزب و قدرت سیاسی می باشد. در واقع آنچه که منصور حکمت در مورد جامعه کمونیستی در یک دنیای بهتر بیان کرده است کاملا ذهنی و به دور از مارکسیسم واقعی و نظریات مارکس و انگلس در مانیفست کمونیست می باشد، یعنی دنیای تخیلی ای که تنها می تواند در ذهن انسانها موجودیت داشته باشد را به عنوان جامعه سوسیالیستی به تصویر می کشد. ازطرف دیگر آنچه را حکمت در حزب و قدرت سیاسی در مورد نیل به قدرت توسط حزب بیان می کند در تضاد با نظریات مارکس و انگلس ــ رهایی طبقه کارگر به دست خود او ممکن و میسر است ــ و نیز لنین در خصوص نقش طبقه کارگر در فرآیند رهبری انقلاب سوسیالیستی و دستیابی به قدرت و همچنین الگوی عملی انقلاب اکتبر به عنوان یک انقلاب سوسیالیستی می باشد. در واقع به نوعی نظریات آگوست بلانکی در یک و نیم قرن پیش در باب دستیابی به قدرت از سوی یک گروه اقلیت و رسیدن به سوسیالیسم در اثر منصور حکمت، حزب و قدرت سیاسی، بار دیگر تکرار شده است. به عبارت دیگر آنچه کمونیسم کارگری وتمام شاخه های منشعب از آن دنبال می کند با آنچه که مارکس و انگلس و لنین و سایر تئوریسین های مارکسیست ــ لنینیست در خصوص انقلاب سوسیالیستی به عنوان تنها آلترناتیو گریز از سرمایه داری به کمونیسم بیان داشته اند، در تضاد و حتی نافی همدیگر می باشند زیرا در نگاه مارکس، انگلس و لنین، برای رسیدن به سوسیالیسم نیاز به آگاهی طبقاتی توده های کارگر و زحمتکش، تشکل یابی و پیوندشان با حزب واقعی طبقه کارگر برای یک مبارزه پیگیر با بورژوازی امری ضروری و گریزناپذیر می باشد. به همین دلیل آنان تأکید دارند با انقلاب سوسیالیستی برای اولین بار اکثریت جامعه، اقلیت بورژوایی همیشه سرکوبگر و استثمارگر را سرکوب و از آنانی که همواره از دیگران سلب آزادی کرده اند آزادی را سلب می کند. لیکن کمونیسم کارگری به دلیل این که تزهای حکمت را مترداف با نص صریح مارکسیسم حقیقی معرفی تلقی می کند، لذا قدرت گیری توسط اقلیت کوچکی که هیچ ربطی به طبقه کارگر ندارد را در دستور کار خود قرار می دهد. همچنین حزب کمونیست کارگری و در رأس آن منصور حکمت، آنگاه که در قید حیات بود، در بحث سناریوی سیاه و سناریوی سفید، با هدف سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی و سلب قدرت از آن، خواهان تشکیل یک جبهه سراسری متشکل از نیروهای راست و چپ از جمله سلطنت طلبان و مشروطه خواهان، می گردد، که بی شک و در نگاهی مارکسیستی به قضیه نشان از دور افتادگی ازمارکسیسم و مبارزه طبقاتی است که البته چنین تزهای غیر مارکسیستی، تحت عنوان کمونیسم کارگری، حکمتیسم وغیره کماکان به نام مارکسیسم تبلیغ می شوند، موجب تأسف است که هنوز هیچ کدام از سه شاخۀ کمونیست کارگری و افرادی که به صورت

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه دوم شهریور 1387ساعت 22  توسط کمون  | 

+ نوشته شده در  جمعه یکم شهریور 1387ساعت 14  توسط کمون  |