گفتگو با فردین نگهدار در باره ی وضعیت جنبش کارگری در سال 87
خسرو غلامی

منبع سايت كميته هماهنگي براي كمك به ايجاد تشكل هاي كارگري
سال گذشته کارگران در ایران، همچنان با تعرض سرمایه داران به کار و زندگی شان روبرو بودند و البته نتیجه طبیعی این کارکرد، چیزی جز اعتراض و مبارزه نبود. آنها به شکل های مختلف به این وضعیت عکس العمل نشان دادند و برای دستیابی به حقوق پایمال شده ی خود، از هر شیوه ای استفاده کردند. چندی پیش در مورد وضعیت طبقه کارگر در سال 87، گفتگویی با فردین نگهدار یکی از فعالین کارگری ایران داشتم که متاسفانه بدلیل مشکلات فنی، دیر انتشار یافت. امیدوارم که این مصاحبه مورد استفاده خوانندگان قرار بگیرد و کمکی برای آنهایی باشد که با نگاهی مسئولانه، سالم و بی غرض به مسایل و معضلات کارگری می پردازند و برای پیشروی و پیشبرد مطالبات این جنبش تلاش می کنند. متن کامل این پرسش و پاسخ به شرح زیر است:
سئوال: سال 87 يكي از سالهاي پرتنش و پر از چالشهاي جدي طبقه كارگر ايران با سرمايهداران بود. اعتراض كارگران به عدم پرداخت حقوق و به تعويق افتادن آن، اخراج و ديگر مطالباتشان، يكي از خبرهاي روز جامعه بود و حتي در خبرگزاريها و سايتهاي رسمي نيز انعكاس داشت. این در حالی بود که کارفرمایان برای مقابله با این جنبش، ابزارهای مختلف را در اختیار داشتند واز آن استفاده کردند. اگر چه آمار دقيق و كاملي از اعتراضات و اعتصابات كارگري در سال گذشته در دسترس ما نيست، اما بيترديد در مقايسه با سال پيش از آن، رشد چشمگيري داشت. به عنوان اولين سئوال ميخواستم بپرسم كه ارزيابي شما از مبارزات كارگري در سال 87 چيست؟ محتواي خواستهها و مطالبات كارگران در چه سطحي بود و آنها چه راههايي را براي رسيدن به اهداف خود دنبال كردند و اساسا" آيا نسبت به سال پيش از آن اشكال مبارزاتيشان تغيير كرد؟
جواب: جنبش کارگری ایران تجربه یک صد ساله پر فراز ونشیب را با خود دارد و تحلیل وتدقیق این تاریخ، بخشی از وظایف کارگران وفعالین کارگری است. جدال هر روزه و دایمی کارگران با سرمایه داران و نقد وبررسی آن، بهترین مدرسه ای است که با مرور این درس آموزی می شود بیشتر به موقعیت امروز طبقه کارگر دست یافت وبه دادن تصویر واقعی وروشن تری از جنبش کارگری رسید.
مبارزه كارگران در سال 87، ادامه مبارزات سال هاي گذشته بود، با این واقعيت كه در این سال، کشاکش و صف بندي هاي طبقاتي آشكار و حاد تر شد. در اين ميان اما، گرچه طبقه كارگر هنوز " طبقه درخود " است، اما نمود ها و شکل هایی از مبارزات وسيع كارگران، هدفمند شدن مبارزه آنها را پیشاروی ما قرار مي دهد. براي ارزيابي دقيق تر مبارزات كارگران در سال 87، باید این نکته را یادآور شوم که تحمیل فلاکت و پایمال شدن حقوق طبقه کارگر به سال هاي پيش از آن برمی گردد و این مسئله به مرور زمان، تشديد شد. سال گذشته سياست هاي نئوليبراليستي تعديل اقتصادي و البته با ادبیات دفاع از مستضعفین، به شكل جدي تري تداوم یافت. کارکرد این سیاست یک روی آن اخراج سازی ها بود. این روند مشکلات مالی فراوان و بي حقوقي هاي گسترده اي را بر كارگران تحميل كرد وآنها و خانواده های شان، قربانيان اصلی رکود اقتصادی و تورم افسار گسیخته شدند. همچنين رقابت جناح هاي مختلف سرمايه داري و جدال آنها بر سر چگونگی اجراي خصوصي سازي ها و حذف حداقل حمايت هاي دولتی از قیمت کالا ها، در سال 87 شدت بيشتري به خود گرفت. " طرح تحول اقتصادي " و دو محور اساسي آن يعني اصلاح يارانه ها و تغییر موادي از قانون كار فعلي، به ويژه حذف تعيين حداقل دستمزد و باز گذاشتن دست كارفرمايان براي اخراج آسان و کم دردسر كارگران از جمله محورهاي مورد مباحثه دو جناح بود.
ادامه مطلب


























